Mentale gezondheidscrisis onder jongeren, who cares?

martin@btcoaching.nl
06 428 14 911
Afspraak maken

30% van alle jongeren heeft vroeg of laat serieuze mentale problemen

Of er nou wel of geen sprake is van een mentale gezondheidscrisis onder jongeren lijkt mij niet zo belangrijk. Zo luisterde ik vorige week naar een online presentatie over de mentale gevolgen van de Covid-19 pandemie. Uit een groot aantal onderzoeken die daarbij zijn vergeleken bleek dat de pandemie niet heeft geleidt tot een sterke toename van mentale problemen onder jongeren. Ook andere recente onderzoeken tonen aan dat er geen sprake zou zijn van een mentale gezondheid crisis onder jongeren.


Wel stellen de meeste onderzoeken vast dat de mentale gezondheid de afgelopen jaren stapje voor stapje minder wordt maar niet in de mate waarin je kunt spreken van een extreme toename of het woord crisis zou mogen gebruiken. Het is wel algemeen bekend dat ongeveer 30% van alle jongeren voor hun 25ste een periode hebben waarin zij met serieuze mentale problemen kampen. Dit betekent dat 30% van alle jongeren dusdanig vastlopen dat ze langere tijd uitvallen of een periode behoorlijke last ervaren op mentaal vlak.


De discussie zou dus volgen mij niet zo zeer moeten gaan over of er wel of geen mentale gezondheidscrisis onder jongeren maar dat we deze 30% niet langer als normaal en acceptabel bestempelen.


In een interview in het Financieel Dagblad bespreekt psychiater Esther van Fenema dat er een steeds grotere mentale kloof ontstaat door onze op perfectie en prestaties gerichte maatschappij. Hoewel zij zich dit interview niet specifiek op jongeren richt gaat ze wel in op de prestatiedruk en cijfercultuur op scholen. En benoemt zij de druk die sociale media oplegt, iets waar jongeren meer onder lijden dan volwassenen.


Samenvatting interview

de mentale kloof die steeds groter wordt in de samenleving, vooral door de nadruk op prestaties en perfectie. Ze beschrijft hoe mensen die afwijken van de norm vaak snel gelabeld of buitengesloten worden. In haar werk ziet ze dat patiënten met ernstige psychische aandoeningen vaak authentieker zijn omdat ze zich niet aan de maatschappelijke normen proberen aan te passen.


Van Fenema bekritiseert de moderne prestatiedrang en de druk die op mensen wordt gelegd om te voldoen aan onrealistische verwachtingen, vooral via sociale media, wat bijdraagt aan gevoelens van faalangst en onzekerheid.


Ze noemt de rol van scholen in het bevorderen van prestatiecultuur en waarschuwt voor de stijgende diagnoses van aandoeningen zoals ADHD, vaak voor gedragingen die eigenlijk gewoon binnen de variëteit van menselijk gedrag vallen.

Ze pleit voor meer diversiteit in hoe we met mensen omgaan, zowel in de psychiatrie als in de samenleving. Van Fenema verwijst ook


naar de gevaren van de 'cancelcultuur', waarin afwijkend gedrag niet meer wordt getolereerd, wat kan leiden tot ernstige mentale gevolgen voor de betrokkenen.


Haar belangrijkste advies is om minder vanuit onze eigen 'bubbel' naar anderen te kijken en meer verbinding te zoeken met mensen om onze creativiteit en veerkracht te versterken.


Verander het onderwijssysteem niet de leerlingen

Om jongeren te beschermen is meer nodig dan een verbod op telefoons op school. Het onderwijssyteem moet op de schop. Het onderwijs is te sterk gericht op prestaties (cijfers) waarmee de norm bepaald wordt. Cijfers bepalen of je goed genoeg bent of niet, individuele kwaliteiten lijken nauwelijks relevant te zijn. Ben je creatief maar niet zo goed in talen of rekenen dan val je buiten de norm en krijg je vanzelf het stempel dat je niet voldoet en niet mee kunt komen. Dan ga je aan jezelf twijfelen, ben ik niet goed genoeg? Wat mankeert mij?


Voor je het weet heb je een diagnose omdat je niet kan voldoen aan de normen van het schoolsysteem en de maatschappij.  De omgekeerde wereld toch?


Een goede eerste stap om het percentage van 30% omlaag te brengen is het onderwijssysteem te veranderen. De prestatiedruk moet eraf, de cijfercultuur mag niet langer bepalend zijn of jij als jongeren voldoet of niet.



Better Together Coaching helpt jongeren met laagdrempelige en actiegerichte coaching. Een jongerencoach luistert naar jou en gaat samen met jou aan de slag. Het doel is dat je je beter voelt en goed voelt bij de keuzes die jij maakt. Coaching bestaat uit praktische hulp, maar ook zelfonderzoek en het luisteren naar jezelf. Wat voel je? Wat wil jij echt? En hoe wil jij daarmee omgaan?


Better Together Coaching helpt jongeren in Hilversum, Utrecht, Amersfoort en omgeving. Ik ontvang je graag in mijn praktijk in Hilversum, maar coaching kan ook online of bij jou thuis.


Better Together Coaching heeft een praktijk in Hilversum maar werkt in onder andere Utrecht (Maarssen, Breukelen, De Bilt, Maartensdijk), Amersfoort (Soest, Baarn Bilthoven) en Hilversum (Loosdrecht, ’s Gravenland, Kortenhoef), Huizen, Bussum en Naarden. 


Hulp vragen is oké

Blogs - meest populair

door Better Together Coaching - Martin Plaat 19 december 2025
Waarom cijfers jongeren onder druk zetten Wat ouders en beleidsmakers moeten weten Gebaseerd op thema’s uit “Is het voor een cijfer” van Johannes Visser en actuele bevindingen uit het RIVM/Trimbos-onderzoek MMMS-2025 Wie zich verdiept in het onderwijs van vandaag, ziet steeds dezelfde vraag terugkomen in de hoofden van jongeren: Doe ik het goed genoeg? Niet “leer ik iets?” of “begrijp ik dit?”, maar: hoeveel punten levert dit op? Johannes Visser beschrijft in Is het voor een cijfer hoe de cijfercultuur diep is doorgedrongen in hoe jongeren leren, denken en zichzelf beoordelen. Cijfers zijn steeds minder een hulpmiddel en steeds vaker een maatstaf voor persoonlijke waarde. En dat heeft gevolgen – die veel verder reiken dan de lesstof. Wat Visser signaleert, sluit naadloos aan bij de bevindingen uit de Monitor Mentale gezondheid en Middelengebruik Studenten 2025 van Trimbos, RIVM en GGD GHOR. Uit dat grootschalige onderzoek blijkt dat jongeren en studenten massaal onder druk staan: 83% ervaart angst- of depressiegevoelens 53% veel stress 56% emotionele uitputting 60% eenzaamheid 25% gevoelens van levensmoeheid De rode draad die door beide verhalen loopt, is duidelijk: een prestatiedruk die structureel te hoog ligt en jongeren uitput. Hoe cijfers mentale druk opbouwen Visser laat zien hoe cijfers in het onderwijs functioneren als beoordelingssysteem dat steeds minder te maken heeft met leren en steeds meer met presteren. Dit heeft drie duidelijke effecten die we ook terugzien in de gezondheidscijfers van jongeren: Cijfers verhogen stress en faalangst Jongeren leren dat fouten maken gevaarlijk is. De angst voor een onvoldoende neemt het leerproces over. Trimbos/RIVM bevestigt dit: prestatiedruk is een van de sterkste voorspellers van stress, somberheid en slechte slaap. 3. Cijfers ondermijnen intrinsieke motivatie Wanneer het cijfer centraal staat, verdwijnt nieuwsgierigheid. Jongeren leren voor punten, niet voor ontwikkeling. Dit maakt ze vatbaarder voor uitputting, omdat leren voelt als moeten in plaats van willen. 4. Cijfers versterken sociale vergelijking Een punt lijkt objectief, maar wordt in de praktijk een statussymbool. Jongeren vergelijken zichzelf constant met anderen. Dat vergroot onzekerheid, perfectionisme en eenzaamheid. Voor studenten die later doorstromen naar hbo of wo, zijn dit precies de patronen die we terugzien in de mentale gezondheidsdata. Het begint vroeg – veel vroeger dan veel ouders of beleidsmakers denken. Waarom dit zo belangrijk is voor ouders en beleidsmakers De cijfers van Trimbos/RIVM laten zien dat mentale klachten zelden uit het niets komen. Ze bouwen zich op in een systeem dat jongeren voortdurend op waarde schat via prestaties. We zien dat leerlingen en studenten: slechter slapen door stress minder durven falen zich vaker terugtrekken meer middelen gebruiken als coping minder hulp zoeken doordat falen als persoonlijk tekort voelt Dat is niet alleen een individueel probleem, maar een systeemprobleem. En een systeemprobleem vraagt om een systeemaanpak. Wat ouders kunnen doen Ouders spelen een belangrijke rol in het doorbreken van cijferdruk. Jongeren floreren wanneer ze merken dat hun ontwikkeling, nieuwsgierigheid en inzet belangrijker zijn dan hun rapport. Praktische stappen: focus op groei, niet op de score bespreek het proces achter een opdracht benadruk dat fouten essentieel zijn voor leren wees alert op slaapproblemen, stress en terugtrekgedrag normaliseer dat niet alles op school meteen hoeft te lukken Hoe minder een jongere zichzelf als cijfer ziet, hoe meer ruimte er ontstaat voor motivatie en veerkracht. Wat beleidsmakers kunnen doen Beleid speelt een enorme rol in hoe onderwijs wordt georganiseerd en vormgegeven. De bevindingen van Visser en Trimbos/RIVM laten duidelijk zien dat er behoefte is aan: Minder focus op summatieve toetsing Geef scholen ruimte voor formatieve evaluatie, portfolio’s en gesprekken die ontwikkeling centraal zetten. 2. Meer aandacht voor welzijn Mentale gezondheid moet structureel onderdeel zijn van onderwijskwaliteit – geen extraatje. 3. Laagdrempelige preventieve ondersteuning Scholen en opleidingen hebben baat bij toegankelijke mentorgesprekken, welzijnsteams en veerkrachtprogramma’s. 4. Duidelijke kaders tegen prestatiedruk Voorbeelden: toetsplafonds, rustweken, minder normdruk vanuit inspectie en eindtermen. Wanneer systeemprikkels veranderen, verandert de mentale belasting van leerlingen en studenten mee. Dit raakt een generatie. We kunnen het samen keren De combinatie van inzichten uit Is het voor een cijfer en het MMMS-2025 onderzoek toont een duidelijke boodschap: het huidige puntensysteem legt een fundament voor stress, onzekerheid en uitputting die we later terugzien in het studentenleven. Door jongeren anders te beoordelen, anders te ondersteunen en anders naar prestaties te kijken, ontstaat ruimte voor gezonde ontwikkeling – in plaats van mentale overbelasting. De cijfers zijn zorgwekkend. De oplossingen zijn haalbaar. Het begint met andere keuzes, thuis én in beleid.
Jongeren mentale gezondheid. Wel of geen mentale gezondheid crisis onder Nederlandse jongeren?
door Better Together Coaching - Martin Plaat 6 december 2025
De afgelopen jaren buitelen de koppen over elkaar heen: “Geen sprake van mentale crisis onder jongeren” tegenover “Jongeren massaal uit balans”.
Meer posts