Cirkels doorbreken

martin@btcoaching.nl
06 428 14 911
Afspraak maken

Cirkels doorbreken – Hoe ik aan mijn telefoonverslaving begon te werken

Weet je wat echt lastig is? Loskomen van patronen waar je diep in vastzit. Dingen die je steeds opnieuw doet, terwijl je wéét dat ze je eigenlijk niet helpen. Dat kan van alles zijn: blijven hangen in een saaie baan, niet naar de sportschool gaan (ook al wil je het wél), of – zoals in mijn geval – urenlang gedachteloos scrollen op je telefoon.


Het doorbreken van zo'n cirkel voelt als een soort innerlijke upgrade. En ja, het kost wat: bewustzijn, inzicht en een flinke dosis doorzettingsvermogen. Maar geloof me, het is het waard.


Hoe herken je zo’n cirkel?

Denk eens even na. Welke gewoontes in jouw leven leveren je eigenlijk weinig op, maar blijf je tóch doen? Je hoeft niet meteen je hele leven om te gooien. Begin klein. Klein doorbreken = groot effect.


Een paar herkenbare voorbeelden:

  • Blijven hangen in een baan waar je niet blij van wordt.
  • Wekelijks goede voornemens maken om te sporten… en het dan tóch niet doen.
  • Je sociale leven willen uitbreiden, maar je nergens echt bij aansluiten.
  • Avonden vol Netflix of eindeloos scrollen, terwijl je allang weet dat het je leeg achterlaat.
  • Verslaafd aan je telefoon (TikTok, Instagram, YouTube shorts).
  • Routines die veilig voelen, maar jou niet verder brengen.


Ik geloof dat iedereen wel zo’n 'cirkeltje' heeft. En ik zal de mijne met je delen: m’n telefoonverslaving.


"When people run in circles it's a very very mad world..." – Gary Jules



Mijn cirkel: eindeloos scrollen

Ik had op een gegeven moment door dat mijn telefoongebruik uit de hand liep. Uren op sociale media, YouTube en nieuwsapps. En het erge was: het bracht me niks. Geen energie, geen inspiratie. Sterker nog, het sloopte mijn focus.

Boeken lezen? Lukte niet meer. Tv kijken? Alleen met m’n telefoon in m’n hand. En de constante meldingen? Die rukten me uit elk gesprek, elke gedachte. En ja, van dat doelloos scrollen werd ik oprecht chagrijnig.


Mini-opdracht voor jou:
Pak eens 10 minuten. Schrijf op welke gewoontes je graag zou doorbreken. En waarom. Echt doen hè!


Stap 1: Waarom wil je dit doorbreken?

Voor mij was het duidelijk: ik werd niet gelukkig van al dat schermgebruik. Ik voelde me afgesloten, moe, afgeleid. Wat ik wél wilde? Mijn telefoon alleen gebruiken voor dingen die iets toevoegen aan mijn leven. Zoals contact met vrienden, muziek luisteren, of een goede voetbalwedstrijd terugkijken.

Mijn doel werd concreet:

  • Geen doelloos scrollen meer (bye Instagram shorts en TikTok).
  • Maximaal 1,5 uur per dag op mijn telefoon voor socials/nieuws.
  • Focus op wat wél waarde heeft: lezen, bellen, muziek, leren.


Stap 2: En dan... actie!

Oké, leuk zo’n doel, maar hoe maak je het ook haalbaar? Voor mij werkte dit:

  1. Telkens als ik m’n telefoon pakte, vroeg ik mezelf: Waarom eigenlijk?
  2. Ik installeerde een app die limieten zet op m’n schermtijd.
  3. Pushmeldingen? Uit. Alles.
  4. Alle nutteloze apps verwijderd. Zonder pardon.


Die ene app alleen al hielp enorm. Elke keer dat ik wilde scrollen, dacht ik aan die ingestelde tijdlimiet. Het werd bijna een sport: heb ik het echt nodig, of is het gewoonte?


Valkuilen & terugvallen

Weet je wat tricky is? Je vindt altijd wel een omweg. Ik betrapte mezelf op ‘even snel’ dingen checken op m’n laptop. Of gewoon uit verveling alles drie keer herhalen: mail, nieuws, weer, sport. Herkenbaar?

Op een gegeven moment besloot ik: klaar ermee. Ik verwijderde Facebook én Instagram volledig. En guess what? Ik mis ze niet eens.

Mijn nieuwe uitdaging: nog minder vaak mijn telefoon pakken ‘gewoon om te checken’. Maximaal 4x per dag zou eigenlijk genoeg moeten zijn. En het lukt steeds beter.


Wat het me gebracht heeft?

  • Minder schermtijd = meer rust in m’n hoofd. En minder dat vervelende gevoel achteraf.
  • Meer tijd voor leuke dingen. En ja: ik lees weer boeken. Serieus.
  • Geen FOMO meer. Ik weet nu: ik hóéf niks te checken.
  • Meer bewustzijn over hoe slim apps ontworpen zijn om me te grijpen. En ik trap er steeds minder in.


Stap 3: Volhouden = blijven checken

Het moeilijkste aan zo'n patroon doorbreken? Niet terugvallen. Zeker als je moe bent, stress hebt of gewoon even niks te doen hebt. Daarom hou ik m’n schermtijd wekelijks in de gaten. En stel ik bij waar nodig.


Wist je trouwens dat mensen gemiddeld 3,5 uur per dag op hun telefoon zitten? Omgerekend is dat 53 dagen per jaar. Bizar toch? Ik was er klaar mee om zoveel tijd weg te geven aan niks.


Ik denk nu al na over m’n volgende stap. Misschien vaste momenten inplannen waarop ik mijn telefoon bewust wegleg. Of gewoon vaker een weekend zonder.


Tot slot:

Cirkels doorbreken gaat niet in één dag. Maar elke stap die je zet, hoe klein ook, is er één. En hoe vaker het lukt, hoe meer zin je krijgt om de volgende aan te pakken.


Sta je er niet alleen voor. Praat erover. Zoek iemand die je helpt. En als je een stok achter de deur nodig hebt of wil sparren: je weet me te vinden.


Better Together Coaching

In onze praktijk werken wij aan mentale weerbaarheid door de inzet van Acceptance and Commitment Therapy. Deze therapievorm is gebaseerd op 6 belangrijke zuilen: acceptatie, meer in het moment zijn, je gedachten niet al te serieus nemen, werken aan je zelfbeeld, onderzoeken waar je voor gaat en staat en in beweging komen. 


Better Together Coaching richt zich op het coachen van jongeren. Better Together Coaching is actief in Gooi- en Eemland en Utrecht,

heeft een praktijk in Hilversum en werkt in onder andere Utrecht (Maarssen, Zeist, Breukelen, De Bilt, Maartensdijk), Amersfoort (Soest, Baarn Bilthoven) en Hilversum (Loosdrecht, ’s Gravenland, Kortenhoef), Huizen, Bussum en Naarden.


Plan een intakegesprek online, thuis of op de praktijk 


Blogs - meest populair

door Better Together Coaching - Martin Plaat 19 december 2025
Waarom cijfers jongeren onder druk zetten Wat ouders en beleidsmakers moeten weten Gebaseerd op thema’s uit “Is het voor een cijfer” van Johannes Visser en actuele bevindingen uit het RIVM/Trimbos-onderzoek MMMS-2025 Wie zich verdiept in het onderwijs van vandaag, ziet steeds dezelfde vraag terugkomen in de hoofden van jongeren: Doe ik het goed genoeg? Niet “leer ik iets?” of “begrijp ik dit?”, maar: hoeveel punten levert dit op? Johannes Visser beschrijft in Is het voor een cijfer hoe de cijfercultuur diep is doorgedrongen in hoe jongeren leren, denken en zichzelf beoordelen. Cijfers zijn steeds minder een hulpmiddel en steeds vaker een maatstaf voor persoonlijke waarde. En dat heeft gevolgen – die veel verder reiken dan de lesstof. Wat Visser signaleert, sluit naadloos aan bij de bevindingen uit de Monitor Mentale gezondheid en Middelengebruik Studenten 2025 van Trimbos, RIVM en GGD GHOR. Uit dat grootschalige onderzoek blijkt dat jongeren en studenten massaal onder druk staan: 83% ervaart angst- of depressiegevoelens 53% veel stress 56% emotionele uitputting 60% eenzaamheid 25% gevoelens van levensmoeheid De rode draad die door beide verhalen loopt, is duidelijk: een prestatiedruk die structureel te hoog ligt en jongeren uitput. Hoe cijfers mentale druk opbouwen Visser laat zien hoe cijfers in het onderwijs functioneren als beoordelingssysteem dat steeds minder te maken heeft met leren en steeds meer met presteren. Dit heeft drie duidelijke effecten die we ook terugzien in de gezondheidscijfers van jongeren: Cijfers verhogen stress en faalangst Jongeren leren dat fouten maken gevaarlijk is. De angst voor een onvoldoende neemt het leerproces over. Trimbos/RIVM bevestigt dit: prestatiedruk is een van de sterkste voorspellers van stress, somberheid en slechte slaap. 3. Cijfers ondermijnen intrinsieke motivatie Wanneer het cijfer centraal staat, verdwijnt nieuwsgierigheid. Jongeren leren voor punten, niet voor ontwikkeling. Dit maakt ze vatbaarder voor uitputting, omdat leren voelt als moeten in plaats van willen. 4. Cijfers versterken sociale vergelijking Een punt lijkt objectief, maar wordt in de praktijk een statussymbool. Jongeren vergelijken zichzelf constant met anderen. Dat vergroot onzekerheid, perfectionisme en eenzaamheid. Voor studenten die later doorstromen naar hbo of wo, zijn dit precies de patronen die we terugzien in de mentale gezondheidsdata. Het begint vroeg – veel vroeger dan veel ouders of beleidsmakers denken. Waarom dit zo belangrijk is voor ouders en beleidsmakers De cijfers van Trimbos/RIVM laten zien dat mentale klachten zelden uit het niets komen. Ze bouwen zich op in een systeem dat jongeren voortdurend op waarde schat via prestaties. We zien dat leerlingen en studenten: slechter slapen door stress minder durven falen zich vaker terugtrekken meer middelen gebruiken als coping minder hulp zoeken doordat falen als persoonlijk tekort voelt Dat is niet alleen een individueel probleem, maar een systeemprobleem. En een systeemprobleem vraagt om een systeemaanpak. Wat ouders kunnen doen Ouders spelen een belangrijke rol in het doorbreken van cijferdruk. Jongeren floreren wanneer ze merken dat hun ontwikkeling, nieuwsgierigheid en inzet belangrijker zijn dan hun rapport. Praktische stappen: focus op groei, niet op de score bespreek het proces achter een opdracht benadruk dat fouten essentieel zijn voor leren wees alert op slaapproblemen, stress en terugtrekgedrag normaliseer dat niet alles op school meteen hoeft te lukken Hoe minder een jongere zichzelf als cijfer ziet, hoe meer ruimte er ontstaat voor motivatie en veerkracht. Wat beleidsmakers kunnen doen Beleid speelt een enorme rol in hoe onderwijs wordt georganiseerd en vormgegeven. De bevindingen van Visser en Trimbos/RIVM laten duidelijk zien dat er behoefte is aan: Minder focus op summatieve toetsing Geef scholen ruimte voor formatieve evaluatie, portfolio’s en gesprekken die ontwikkeling centraal zetten. 2. Meer aandacht voor welzijn Mentale gezondheid moet structureel onderdeel zijn van onderwijskwaliteit – geen extraatje. 3. Laagdrempelige preventieve ondersteuning Scholen en opleidingen hebben baat bij toegankelijke mentorgesprekken, welzijnsteams en veerkrachtprogramma’s. 4. Duidelijke kaders tegen prestatiedruk Voorbeelden: toetsplafonds, rustweken, minder normdruk vanuit inspectie en eindtermen. Wanneer systeemprikkels veranderen, verandert de mentale belasting van leerlingen en studenten mee. Dit raakt een generatie. We kunnen het samen keren De combinatie van inzichten uit Is het voor een cijfer en het MMMS-2025 onderzoek toont een duidelijke boodschap: het huidige puntensysteem legt een fundament voor stress, onzekerheid en uitputting die we later terugzien in het studentenleven. Door jongeren anders te beoordelen, anders te ondersteunen en anders naar prestaties te kijken, ontstaat ruimte voor gezonde ontwikkeling – in plaats van mentale overbelasting. De cijfers zijn zorgwekkend. De oplossingen zijn haalbaar. Het begint met andere keuzes, thuis én in beleid.
Jongeren mentale gezondheid. Wel of geen mentale gezondheid crisis onder Nederlandse jongeren?
door Better Together Coaching - Martin Plaat 6 december 2025
De afgelopen jaren buitelen de koppen over elkaar heen: “Geen sprake van mentale crisis onder jongeren” tegenover “Jongeren massaal uit balans”.
Meer posts